دلم خیلی تنگ شده برای روزهایی که می اومدم و پست میزاشتم و همش هی پشت سر هم چک میکردم چند نفر به تعداد بازدید کننده هام اضافه شده که اغلب هم بعد از روزها یک نفر هم زیاد نمیشد 
ولی به هر حال دورانی بود برای خودش. یادش بخیر...
سرم خیلی شلوغ شده. احساس میکنم دارم وبلاگ نویسی رو از دست میدم. شاید هم چون این وبلاگ رو دیگه خیلیها میتونن بخونن نمیتونم دیگه راحت بنویسم. شاید آدرس وبلاگم رو عوض کنم. شاید هم یه جای دیگه شروع کنم به نوشتن مابقی خاطراتی که هنوز ننوشتم ولی اینبار دیگه سعی میکنم ناشناس بمونم. دلم هم برای تمام کسانی که هم راز, هم دل, هم فکر, هم درد, هم دوست و هم دشمن تنگ شدههههههههههههه ؟
دلم میخواد به اون دختری که بعد از ۲ سال همچنان به یاد فرهادش بود ولی فرهادش رفته بود بگم نرگس من برگشت. دلم میخواد بگم امام علی میگه اگه دری رو نیک بکوبی باز میشه. دلم میخواد بگم من خیلی خوشبختم. دلم میخواد بگم حالا که نگاه میکنم به کرده های خودم خوشحالم. حالا که به اطرافم نگاه میکنم از رفتارم راضی ام. از گریه هایی که کردم.
اشک هایی که ریختم و از تمام حرفهایی که زدم.
از همه تلفن ها و تمام چت ها و ایمیلهام راضی ام. احساس میکنم مسیر خوبی رو برای زندگی انتخاب کردم. هرچقدر هم میرم بیشتر خوشحال میشم.
سرم خیلی شلوغه... به زور وقت میشه حتی با نرگس هم بیرون برم. ولی خیلی خوشحالم. از کارم لذت میبرم و از تمام اتفاقاتی که تو زندگیم می افته خوشحال میشم. حتی اگه جایی پولی رو از دست میدم یا حتی ضربه روحی میخورم یا حتی عزیزی رو از دست میدم.
احساس میکنم خود خود خود خدا خیلی دوسم داره که داره این کارا رو باهام میکنه. دوستای خوب بهم میده. کار خوب بهم میده. محیط خوب نسیبم میکنه. خانم خوب سر راهم قرار میده تا من باهاش آشنا بشم. کاری میکنه تا شخصیتم رو بشناسم و به همه نشون بدم. کاری میکنه تا استقامتم رو به همه نشون بدم. کاری میکنه تا شرمنده نشم.
خدا
خدای خوب خودم
خیلی دوست دارم.
ممنونم بابت همه چیز
دربست !
خدا نگهدارتون
دوستای خوبم اونایی که یه زمانی انقدر بهشون گله گی از این دنیا رو میکردم و خیلی از دستم خسته شده بودن. اگه روزی به اینجا سر زدید. من یاد شما هستم. ولی باور کنید نمیرسم که این مطلب رو نشون بدم. شما اگه رسیدید ما رو هم فراموش نکنید
هر آن کس یار من بود
تا ابد یار و یاورش هستم
رضا , پادشاه سرزمین دور , دورتر از دور
