تبليغاتX
دفتر نقاشی
فکر نمیکردم انقدر سریع سرد و گرم دنیا رو بهم نشون بدی

دوستم رفت

یکی از رفیق هام رفت

ولی کاش برای نشون دادن سرد و گرم زندگی، یا شایدم تلخ و شیرینش محمد رضا رو نمیبردی

روحش شاد و یادش گرامی

خدا بیامرزتش

دوست خوبی بود

خدا رحمتت کنه محمد
خوب بخواب
خوب
خوب
...


رضا
+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در جمعه شانزدهم شهریور 1386 و ساعت 2:1 |
سلام

دلم خیلی تنگ شده برای روزهایی که می اومدم و پست میزاشتم و همش هی پشت سر هم چک میکردم چند نفر به تعداد بازدید کننده هام اضافه شده که اغلب هم بعد از روزها یک نفر هم زیاد نمیشد  ولی به هر حال دورانی بود برای خودش. یادش بخیر...

سرم خیلی شلوغ شده. احساس میکنم دارم وبلاگ نویسی رو از دست میدم. شاید هم چون این وبلاگ رو دیگه خیلیها میتونن بخونن نمیتونم دیگه راحت بنویسم. شاید آدرس وبلاگم رو عوض کنم. شاید هم یه جای دیگه شروع کنم به نوشتن مابقی خاطراتی که هنوز ننوشتم ولی اینبار دیگه سعی میکنم ناشناس بمونم. دلم هم برای تمام کسانی که هم راز‌, هم دل, هم فکر, هم درد, هم دوست و هم دشمن تنگ شدههههههههههههه ؟

دلم میخواد به اون دختری که بعد از ۲ سال همچنان به یاد فرهادش بود ولی فرهادش رفته بود بگم نرگس من برگشت. دلم میخواد بگم امام علی میگه اگه دری رو نیک بکوبی باز میشه. دلم میخواد بگم من خیلی خوشبختم. دلم میخواد بگم حالا که نگاه میکنم به کرده های خودم خوشحالم. حالا که به اطرافم نگاه میکنم از رفتارم راضی ام. از گریه هایی که کردم.

اشک هایی که ریختم و از تمام حرفهایی که زدم.

از همه تلفن ها و تمام چت ها و ایمیلهام راضی ام. احساس میکنم مسیر خوبی رو برای زندگی انتخاب کردم. هرچقدر هم میرم بیشتر خوشحال میشم.

سرم خیلی شلوغه... به زور وقت میشه حتی با نرگس هم بیرون برم. ولی خیلی خوشحالم. از کارم لذت میبرم و از تمام اتفاقاتی که تو زندگیم می افته خوشحال میشم. حتی اگه جایی پولی رو از دست میدم یا حتی ضربه روحی میخورم یا حتی عزیزی رو از دست میدم.

احساس میکنم خود خود خود خدا خیلی دوسم داره که داره این کارا رو باهام میکنه. دوستای خوب بهم میده. کار خوب بهم میده. محیط خوب نسیبم میکنه. خانم خوب سر راهم قرار میده تا من باهاش آشنا بشم. کاری میکنه تا شخصیتم رو بشناسم و به همه نشون بدم. کاری میکنه تا استقامتم رو به همه نشون بدم. کاری میکنه تا شرمنده نشم.

خدا

خدای خوب خودم

خیلی دوست دارم.

ممنونم بابت همه چیز

دربست !

 

خدا نگهدارتون

دوستای خوبم اونایی که یه زمانی انقدر بهشون گله گی از این دنیا رو میکردم و خیلی از دستم خسته شده بودن. اگه روزی به اینجا سر زدید. من یاد شما هستم. ولی باور کنید نمیرسم که این مطلب رو نشون بدم. شما اگه رسیدید ما رو هم فراموش نکنید

هر آن کس یار من بود

تا ابد یار و یاورش هستم

 

رضا , پادشاه سرزمین دور , دورتر از دور

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در جمعه شانزدهم شهریور 1386 و ساعت 1:13 |
سلام

میدونم

خیلی وقته نیومدم، ولی باور کن سرم شلوغه. رویاهایی تو سرم دارم که فاصله خیال تا واقعیت من رو ازشون دور نگه داشته ولی میدونی چیه؟

میخوام به همه نشون بدم میشه این فاصله رو برداشت. فاصله رویا تا واقعیت فقط ساخته ذهن ِ خود ِ آدمهاست که میشه با اراده از بین بردش.

بر میگردم ولی با محتوا

میدونی چیه؟ میخوام به اوج برم. آنجا که هیچ نیست بین من و رویاها

تقدیم به گل کوچک

زرد و زیبای خودم

نرگس

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386 و ساعت 22:54 |

 

 

 

 

به نام آنكه عشق را آفريد ولي عاشق شدن را گناه دانست و به نام آنكه شراب دوستي را در جام

 

 محبت روانه كرد و به نام تك دانشجوي دانشكده ي قلبم و به نام تنها نوازنده ي تارعشقم

 

سلام...

 

سلام مي كنم به تمامي دلهاي عاشق ، به تمامي چشمهاي منتظربه در براي رسيدن چشم انتظاري .

 

سلام مي دهم به آنكه حق را به حقدان داد ، سلام مي كنم به عزيزترين كسم در دنيا .

 

سلام مي دهم به كسي كه فكر مي كنم نه تنها تمام زيبايي هاي دنيا درش نهفته است بلكه

 

احساسات خيلي قشنگي داره سلام مي كنم به كسي كه از صميم دل در اوج قلبم

 

 دوستش دارم به اندازه تمامي ستاره هاي آسمان به اندازه تمامي كهكشان ها تا ابديت ،

 

تا بي نهايت ... و سلام مي كنم به كسي كه در تمام وجود من رخنه كرده و

 

آتش بر پا كرده حتي در زماني كه از او دور بودم و

 

فكر مي كنم تا ابديت تا آن موقع كه سرنوشت درزندگي ما را از هم جدا نكرده

 

از دستش نمي دهم .

 

 

از هر چه گويم بهتري

 

                    از برگ گل نازكتري

 

                                       خوبان فراوان ديده ام

 

                                                            اما تو چيز ديگري

 

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در سه شنبه هجدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 2:33 |

سلام

خیلی خوشحالم

تو این 2 سال اخیر تا به حال انقدر خوشحال نبودم

حتی خوشحالتر از روزی هستم که نرگس بهم جواب مثبت داده بود

آخه نمیدونید که چی شده

یه اتفاق افتاده

یه اتفاق غیرمنتظره

باورم نمیشد که این اتفاق بیافته

میدونم که حدس زدید اون اتفاق چیه

ولی خوب شاید حدستون درست نباشه

نرگس برگشته

آره درسته

نرگس برگشته

 

نرگس

برگشته

 

...

 

 

 

نرگس

دوست دارم

خیلی دوست دارم

با همه وجودم دوست دارم

تقدیم به تو ای گل نرگس من

...

 

 

خدا رو میخوام نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام

خدا رو میخوام نه واسه مشکل و حل غصه‏هام

خدا رو دوست دارم نه واسه جهنم و بهشت

خدا رومیخوام اما نه واسه زیبا و زشت

خدا رو میخوام نه واسه خودم که باشم یا برم

خدا رو میخوام نه واسه روزای تلخ آخرم

خدا رو میخوام نه واسه سکه و سکو و یا مقام

خدا رو میخوام که فقط تو رو نگه داره برام

خدا رو دوست دارم واسه اینکه تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودن و یادم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشقها رو خیلی دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشق و تنها نمیذاره

خدا رو دوست دارم واسه اینکه حواسش با منه

خدا رو دوست دارم آخه همیشه لبخند میزنه

خدا رو دوست دارم واسه اینکه من و تو باهمیم

خدا رو دوست دارم که میدونه ما عاشق همیم

تو با منی، هرجا برم مهر تو بند جونمه

عشقت نمیره از سرم، تو پوست و استخونمه

یه دم اگه نبینمت یه دنیا دلتنگت میشم

نگاه دریایی تو، آبی رویاهات میشم

واست دلم واست تنم، اصلاً تمام زندگیم

از تو دوباره من شدم، با تو تموم شد خستگیم

واست دلم واست تنم، اصلاً تمام زندگیم

از تو دوباره من شدم، با تو تموم شد خستگیم

نم نم بارون چشام، گواه عشق پاکمه

هم نفس قسمت من

هیس

هیس

چی؟

چی؟

دوست دارم یه عالمه

نم نم بارون چشام، گواه عشق پاکمه

هم نفس قسمت من، دوست دارم یه عالمه

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386 و ساعت 2:4 |

باران ... :(

بــــزن بــــاران، بـــزن بـــاران                      بـزن بــگــذار، شــود پـنـهــان

دو چــشــمــانــم، ز نــــامــردان                      ز چــشــمــان ِ، هـــوســـرانـان

ز نـــــــازِ ، عــاقــلان ِ عــشــق                     ز دیــد و نــنـگ، پــاک بـازان

بـــزن بــگــذار، نـبـیـنـد کـــــس                      کـه چــشــمـانـم، شدست گریان

بـــزن بــگــذار، در این بـــاران                      نـَشـَد معلوم، که اشک است آن

بـــزن، تـــا عــــایــقــی ســـازی                     بـــرای ســـوز ِ ســــوگـــواران

بـــر این قـــلـــبــم، بزن بـــاران                      کـه گــردد پاک، ز خـون ریزان

بـــزن بــــاران، بـــزن نــگــذار                      کـه فــهــمــنــد، نــــاجوانمردان

یکی خـون است یکی اشک است                   یــکی سـوز و یـکی درد اســت

بـــزن دانــد خــــدا، حـــــق است                     کـه ایـن دنــیـا، چو بـرزخ است

بـــزن شــاید، که گردد پـــــــاک                     هـمـی قــلــبــم، ز ایـن آمــــــال

بـــزن شـــــــایــد، شـــوم لایـــق                    دوبــــاره بــاز، به عــشق ِ پاک

بـــزن، بی بــــاک شو از سیلاب                    شـبـی، هــمــراه شــو بـا گرداب

بـــزن هــمـــراه بــاش، بــا مـــا                     نــگـــو رو، هرچه بـــادا بـــــاد

بـــزن بــــگـــذار، شــــــود آرام                     شـبـی ایــن دل، به این طــوفـان

بـــزن مــرحـم کـنـد، طـــوفـــان                     بــه سـیـلاب و بـه ایــن، گرداب

بـه سان ِ مـــرحـــــم ِ ، تــیــرش                    بــه هـنـگـام ِ نــمــازِ ، عــــرش

بـــزن گــریــان، بـــــزن نـــالان                     بـــزن خـشـمـگین و گاه عصیان

بـــزن مــگــذار، تــــو تــنــهـایم                     بــه جــز تــو، با که حزن گویم؟

بـــزن دانــــم، کــه مــــی‏دانـــی                     هــمــه دورنــد، از ایــن فــانــی

بـــزن نــگــذار، شـــود پــــیـــدا                     بــه ســوگ است، این دل ِ شـیدا

بـــزن بــگــذار، شــود حـــاشــا                      شــدســت خــســتــه، ز این دریا

بـــزن قــطــره ، هـوس کردست                     بــشــد دریـــا، خـــودش تــنــهـا

بـــزن بـــاران و پـــاک گــردان                     نــهـــان را، آشــــکــار گـــردان

بـــزن بـــگــذار، بـــبـــیـــنــد او                     رفــیــقــش را، ز نــــــامــــردان

بـــزن دانـــــــــــــم، نـــــدارد او                      شـــدن بــی پـــــــرده، رو در رو

بـــزن نـــگــذار، کــه گویم مــن                     تــــو ای، نــــالان ِ ســـرگـــردان

بـشـو راضـی، چــو این نـامــت                      مگو نیستی، "رضــــا" زین سان

 

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386 و ساعت 18:34 |
بگو چی عوض شده غیر خودت ؟

                                     من همیشه همین بودم تو زندگیت ؟

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در سه شنبه بیست و یکم فروردین 1386 و ساعت 23:28 |
یا


امام رضا ...



به دادم برس

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در پنجشنبه دوم فروردین 1386 و ساعت 3:6 |

آخرین روز سال هشتاد و پنج هم رسیدگل نرگس

فقط چند ساعت به تحویل سال نو باقی مونده

امسال برای همیشه تو ذهنم باقی خواهد موند. از اول سال قبل بعد از تموم شدن امتحانات نرگس رابطه‏اش باهام کم شد. این کم شدن رابطه همچنان ادامه داشت و روز به روز به شدت جنون من اضافه میکرد. من به دیوونگی کشیده میشدم و نرگس بیخبر از من بود. عید پارسال به خودم گفته بودم تا عید امسال دستای نرگس تو دستام قرار میگیره.

رو حرفم بودم

هنوزم هستم

ولی نرگس رفت

یکدفعه

من رو بیخبر گذاشت و رفت

من رو بدون دلیل تنها گذاشت و رفت

نرگسی که به خاطر من دست به هرکاری میزد

حالا چطوری من رو تنها گذاشته و میره ؟

 

 

نرگس

 

 

 

سال داره نو میشه

همه چیز نو میشه

درختها با رشد شکوفه‏هاشون طراوت و زیبایی به زمین میدن

سردی هوا روز به روز کمتر میشه و آسمون ِ ابری ِ زمستون آفتابی میشه

خاک رنگ عوض میکنه و باد جاش رو به نسیم میده

دنیا تو زیبایی بهار فرو میره و با تولد دوباره زمین همه چیز متولد میشه

همه دنبال فعالیتهای جدید میرن و سال جدیدشون رو با شادی تموم شروع میکنن

خود تو چطور ؟
چه چیزایی برات نو شدن؟

با رفتن من و اومدن محمد زندگی تو هم نو میشه ؛ مگه نه ؟

شاید با رفتن من دیگه سختی نمیکشی

شاید دیگه لازم نیست فشارهای خونوادت رو تحمل کنی

شاید امسال وقت عید علاوه بر هدیه‏های خونوادت، یه هدیه دیگه هم داشته باشی

میدونم هدیه من رو بر میگردونی

میدونم هدیه من برات عزیز نیست

ولی منم میخوام بهت هدیه بدم

حتی اگه بخوای برش گردونی

...

 

با نو شدن دنیا یه چیزی هست که نو نمیشه

بلکه با گذشت سالها و کهنه تر شدنش عمیقتر میشه

 

خاطرات من با تو هیچوقت نو نمیشه

گذشت سالها میتونه اون رو به دست فراموشی بسپاره

ولی نه برای کسی که با همه وجود اون خاطرات رو دوست داره

من زنده‏ام

هنوز

همچنان

با یاد تو زنده‏ام

عیدی من به تو اینه

دوست دارم

با همه وجود دوست دارم

هنوزم عاشقتم

فقط  ازت یه چیز میخوام

وقت تحویل سال میدونم دعا میکنی

ازت میخوام برای من هم دعا کنی

 

برای من هم دعا کن

دعا کن بمیرم و اینطوری تنها نمونم

بمیرم و رفتن تو رو

عزیزم

نبینم

...

 

نبینم

 

 

به همین سادگی رفتی                      بی خداحافظ عزیزم

سهم تو شد روز تازه                      سهم من اشک که بریزم

به همین سادگی کم شد                     عمر گل بوته تو دستم

گله از تو نیست میدونم                    خودم اینو از تو خواستم

 

به جون ستاره ها                           تو عزیزتر از چشامی

هرجا هستی،خوب و خوش باش        تا ابد، بغض صدامی

تو رو محض لحظه هامون               نشه باورت یه وقتی

که دوست ندارم، اینو                      به خدا گفتم به سختی

 

تو رو به اون خدایی که میپرستی

باور نکن که دوست ندارم

هیچوقت باور نکن

هیچوقت

 

من اگه دوست نداشتم                      پای غمهات نمیموندم

واست اینهمه ترانه                         از ته دل نمیخوندم

اگه گفتم برو خوبم                          واسه این بود که میدیدم

داری آب میشی، می‏میری                اینو از همه شنیدم

 

دارم از دوریت می‏میرم                   تا کنار من نسوزی

از دلم نمیری عمراً                         نفسامی که هنوزی

تورو محض خیره‏هامون                 که نفس نفس خدا شد

از همون لحظه که رفتی                   روحم از تنم جدا شد

 

تو که تنها نمی‏مونی                        من تنها رو دعا کن

خاطراتم رو نگه دار                       اما دستام و رها کن

دست تو اول عشق ِ                        بسپارش به آخرین مرد

مردی که پشت یه دیوار                   واسه چشمات، گریه میکرد

 

گریه میکرد

گریه میکرد

گریه میکرد

گریه میکرد

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت 23:6 |

دوباره باز بیست و یکم شد

بیست و یکم

باز

دوباره ...

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در سه شنبه بیست و دوم اسفند 1385 و ساعت 0:16 |

قایق گم شده‏ی عشقهوا گرگ و میش بود. چشمم رو باز کردم و به ساعت روی دیوار خیره شدم. چراغ خاموش بود و از لابلای کرکرهای پنجره نور ِ خیلی ضعیفی وارد اتاق میشد. ساعت تقریباً هفت بود ، سه ساعتی میشد که خوابیده بودم.  هوا خیلی سرد بود ، تنم میلرزید و مورمور میشد. روی نیمه سمت راستم دراز کشیده بودم، دست چپم رو گذاشتم زیر سرم تا از صندلیهایی که روش دراز کشیده بودم بلند بشم. چند سانتی بیشتر بلند نشده بودم که مجبور شدم دوباره دراز بکشم. دست راستم رو از کنار صندلی بالا کشیدم و نزدیک سینم کردم تا با کمک هر دو دستم بلند بشم. نیم متری تنم رو از روی صندلی بلند کرده بودم که همه تنم شروع به لرزیدن کرد.همه وجودم بی حس شد، نمیتونستم دستهام رو احساس کنم. پاهام اصلاً تکون نمیخورد. خیلی سردم شده بود. سرم رو بالا آوردم و به روبروم نگاه کردم. دوستم پشت کامپیوتر نشسته بود و خم شده بود روی کیبورد. سعی کردم صداش کنم اما دهنم خشک شده بود و اصلاً صدام در نمی‏اومد. چند بار با صدای ضعیف و خشک شدم صداش زدم. دیشب رو اصلاً نخوابیده بود. حواسش به من نبود و اصلاً صدام رو نمی‏شنید. یه لحظه چشمش رو به اطراف اتاق دوخت که متوجه شد من در حال تماشاش هستم. از جاش بلند شد، میز رو دور زد و به سمت‏ام اومد. بهش گفتم حالم خوب نیست. اول چند لحظه بهم ذل زد و نگاهم کرد، تا به خودش اومد کمکم کرد بلند بشم و بشینم. احساس خوبی نداشم، همه تنم درد می‏کرد، حالت تهوع داشتم و نمیتونستم خوب بشینم. چند دقیقه‏ای روی دست راستم تکیه دادم و سر جام نشستم. بلند شدم و رفتم به دست و روم آب بزنم تا شاید بهتر بشم. شیر آب رو که باز کردم سرمای آب همه وجودم رو خشک کرد. چند ثانیه‏ای دستم رو زیر آب گرفتم که لرزش تنم باعث شد شیر آب رو ببندم و برگردم به طرف اتاق. فرق سرم تیر می‏کشید، پاهام نای راه رفتن نداشت. روی صندلی که نشستم دوستم برام آب قند آورد ولی اصلاً نمیتونستم بخورم. خواستم روی صندلی دراز بکشم که حالم بهم خورد. دوستم زنگ زده بود آژانس تا من رو ببره دکتر. بعد از اینکه دست و صورتم رو شستم آماده شدیم تا بریم دکتر. مطب دکتر زیاد دور نبود. بعد از کلی انتظار برام سُرم و دوتا آمپول و چند تا قرص تجویز کرد.

من منتظر شدم و دوستم رفت و داروها رو تهیه کرد. بعد از اینکه آمپول رو زدم دراز کشیدم تا سُرم رو بهم وصل کنن. خیلی خسته بودم، چشمهام بسته میشد و به غیر از سیاهی هیچی نمیدیدم. چند باری چشم‏هام رو بازو بسته کردم که متوجه شدم دکتر بالای سرم ایستاده و داره سُرم رو وصل میکنه. یه آمپول وارد سُرم کرد و بعد از تنظیم کردن شیر سُرم رفت. چشمام هی بسته می‏شد. درد خفیفی روی دستم احساس می‏کردم. دوستم رو می‏دیدم که می‏اومد بالا سرم و نگاهم می‏کرد و می‏رفت.

چشمم رو که باز کردم دیدم بالا سرم ایستاده، نزدیکم شد. حالم اصلاً خوب نبود. نمیتونستم راحت نفس بکشم. چشمام سیاهی می‏رفت و بسته می‏شد. احساس سنگینی شدیدی روی تنم می‏کردم. سرم گیج می‏رفت و نمیتونستم راحت به اطرافم نگاه کنم. از فرق سرم درد شروع میشد و به نوک انگشتهای دستم ختم میشد. بهش گفتم یه کاری برام میکنی؟

خندید و به نشانه گوش کردن به حرفم اومد جلوتر، همیشه وقتی بد موقع ازش چیزی میخواستی میخندید.

بهش گفتم

به نرگس بگو بیاد

بازهم خندید

صدای خندش رو میشنیدم

چشمهام دیگه توان باز موندن نداشت

کم کم همه چیز سیاه شد و تو تاریکی محو ...

هنوز صدای خندش رو میشنیدم

دیگه کاری از دستم بر نمی‏اومد

همه چیز سیاه شد و

                              تمام...

 

 

                  همه چیز سیاه شد و

                                                      تمام...

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در پنجشنبه هفدهم اسفند 1385 و ساعت 0:17 |

آخه این گریه ها رو من

چطوری بهت نشون بدم ؟

یاد تو بودنهام و باز

چطور بهت بگم ، گلم ؟

+ نوشته شده توسط رضا پادشاه سرزمین دور در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385 و ساعت 20:47 |

از سر کار که بر می‏گشتم همه جا پر شده بود از دخترها و پسرهایی که شب ِ ولنتاینشون رو کنار همدیگه میگذروندن.

امروز چهاردهم فبریه است.

روز ِ ولنتاین ِ ...

می‏خواستم امروز برات یه هدیه بگیرم.

یکی از اون هدیه ها که هیچوقت تا الاًن پیش نیومده بود برات بگیرم.

ولی آخه...

می‏دونم اگه برات هدیه بیارم بیشتر از اینکه خوشحال بشی ناراحت میشی.

می‏خواستم شعر زیر رو تو کارت برات بنویسم و همراه هدیه بهت بدم.

ولی خوب مثل اینکه اگه هدیه برات نیارم خوشحالتری

ولنتاینت مبارک

ولنتاینت مبارک عزیزم

دوست داشتم کنارت بودم ولی حیف ...

تقدیم به توکه

همیشه در یاد ِ منی